یار دوازدهم ما یا آنها

كاكردهای فراكسیون زنان و خانواده در این مجلس در قیاس با دو مجلس گذشته به طرز چشم­گیری تغییر كرده است ، از همراهی با مولاوردی در قضیه زنان زندانی در ماجرای تیرماه سال گذشته، خرده ­گیری به موضوع حجاب قانونی و شرعی پشت پیش ­آمد جریان دختر خیابان انقلاب، اظهارنظر در خصوص گشت ارشاد و تاختن به نیروی انتظامی به بهانه انتشار ویدئویی سازمان­دهی شده و موضوعات دیگر نشان دهنده این تغییر كاركرد است.
رضوانه باهری- تقریبا عادت کرده­ایم که با شنیدن خبرهای عجیب و غریب از دنیای سیاست شوکه نشویم این اخبار شامل خبرهای خارجی و داخلی است از امضا تعهد بین آمریکا و کره با وجود بازی پس گیری امضا توسط رئیس جمهور ایالات متحده، خبرهای مرتبط به بزرگترین رویداد ورزشی جهان و حواشیش و حتی خبرهایی در مورد پیوستن یا عدم پیوند ایران به AFTF همه و همه اخباری است که اگر چندسال قبل آنها را می ­شنیدیم متوجه یک بی ­منطق در پس آن می­شدیم و تصور حرکت جنون­ آمیز از سوی ابرقدرتها را پس از آن داشتیم اما اکنون در پس تمام این بی ­منطقی ­ها یک نظم سازمان یافته منطقی نهفته است، نظمی که این سوی دنیا را به ینگ آن متصل می ­کند و از بازیگری کشورهایی می­ گوید که تا همین چند دهه قبل نقش انفعالی در جهان داشته ­اند.

اما در پس پرده این مقدمه طولانی و آسمان و ریسمان بافتن­های مطبوعاتی خبرهای ورزشی و اخبار مرتبط با جام جهانی روسیه ارزش خبری بالایی دارد حضور تیم ملی ایران در این دوره از بازی­ها همانقدر که دستاویز رسانه های خارج نشین برای تخریب روحیه این تیم به دلیل قرار گرفتن در گروهی بسیار دشوار شد در داخل نیز اسباب بازی سیاسی عده ای گردید. در هفته ­های گذشته گویا قفل چمدان برخی از سیاستمداران برای روحیه ­دهی به تیم ایران به بهانه­ های مختلف روی یکدیگر چفت می شود و در این میان
عده ای بهانه ­های دیگری دارند. جنجال حضور نمایندگان مجلس شورای اسلامی در روسیه برای تماشای بازی تیم ملی از جمله این موارد بود، جنجالی که البته خیلی زود با انصراف برخی­ها فروکش کرد و به جایش برخی دیگر به نوعی متفاوت با قضیه برخورد کردند و گفتند شده هزینه سفر را خودمان بدهیم می دهیم اما عازم مسکو می­شویم. این دسته که البته
دست ه­ای زنانه به حساب می­آیند می­خواهند خودشان را به عنوان نماینده مردم به سن مسکو و سن پترزبورگ برسانند و مشوق تیم باشند. این دسته البته نمایندگان همان گروه پرحاشیه زنانه مجلس هستند، پروانه سلحشوری نماینده لیست امید تهران و همچنین رئیس فراکسیون زنان و خانواده در مجلس که می­ توان از او به عنوان یار دوازدهم دولت در خانه ملت یاد کرد در هفته گذشته با خبر حضورش در ورزشگاه جام جهانی حاشیه ­ساز شد.او در موضعی حق به جانب مدعی شده است که قصد عزیمت به روسیه با هزینه شخصی خود برای تماشای بازی فوتبال را دارد، نکته قابل توجه ماهیگیری حرفه­ای جریاناتی است که وی از بطن آنها وارد صحن مجلس شده است. وی که همواره در قبال موضوعات زنانه قانونی موضعی شبه روشنفکرانه دارد این مسئله را تبدیل به ماجرایی برای پرداختن به موضوع ورود زنان به ورزشگاه می­ کند تا درست در بزنگاه ­های مهم پاسخگویی و یا رسیدگی به موضوعات قانونی و حسن اجرای قانون توسط دولت در این شانتاژ رسانه ­ای به سادگی بهره لازم را ببرد. اما نکته مهم دیگری که نباید از نظر دور داشت و به طور عام به آن نیز می ­توان پرداخت این است که مطالبات و قوانین روی زمین مانده بسیاری وجود دارد که نیازمند عزم و همت نمایندگانی است که کارکردهای نمایندگی شان اکنون در حدواندازه یک تماشاچی فوتبال برای اهداف سیاسی تقلیل پیدا کرده است.

کافی است سری به مطالبات زنان ه­ای که از طریق مجلس می­ تواند دنبال شود بزنیم. مطالباتی که اکنون جای خودشان را به موضوعات دست چندمی داده ­اند که با نگاه عمیق به آنها می ­توان به وجود ارتباط بین جریاناتی که توسط دولت در حال عملیاتی­ سازی است پی برد.

کاکردهای فراکسیون زنان و خانواده در این مجلس در قیاس با دو مجلس گذشته به طرز چشم­گیری تغییر کرده است ، از همراهی با مولاوردی در قضیه زنان زندانی در ماجرای تیرماه سال گذشته، خرده ­گیری به موضوع حجاب قانونی و شرعی پشت پیش ­آمد جریان دختر خیابان انقلاب، اظهارنظر در خصوص گشت ارشاد و تاختن به نیروی انتظامی به بهانه انتشار ویدئویی سازمان­دهی شده و موضوعات دیگر نشان دهنده این تغییر کارکرد است.

اکنون گاهی به نظر می­ رسد احقاق حقوق واقعی زنان که مبتنی بر اسلام و گفتمان انقلاب اسلامی است تبدیل به یک آرمان رؤیایی شده است اما نباید فراموش کرد که به هرحال احقاق این حق امری انکارناپذیر است حتی اگر متولیان امور اعم از دولتی و مجلسی با روش­ های شایسته و حمایت ­های لازم به آن توجه و عنایتی مبذول نکنند و ندانند که با سوزاندن فرصت­ها که هر لحظه آن زمانی طولانی برای زنان به حساب می ­آید و چه مشکلاتی را برای خانواده و مهم­ترین رکن آن یعنی زن فراهم می­کند. حتی اگر کسانی که مسئولیت­ های مستقیم و مرتبط دارند، با این قشر عظیم هیچ مراوده­ایی نداشته باشند و حسابی خاص برای آنان باز نکنند، هرگز مشفقانه از آنان نپرسند که چه می­خواهید و چرا؟ اطلاعات صحیحی درباره­شان به دست نیاورند و پیگیر نتایج مثبت و منفی بی توجه به مشکلات حقوقی و خانوادگی این قشر نباشند و به مطالبه ­گری­ های بدلی خودشان بپردازند به هرحال روزی خود زنان جامعه متوجه خواهند شد که این جسن از تصمیم ­گیری ­ها و سیاست ­زدگی ­ها چه عوارض منفی را بر آنها و به تبعش بر جامعه تحمیل خواهد کرد.
ثبت: ۱۳۹۷/۳/۳۱