اسراييل از سوي سازمان هاي تروريستي صهيونيست ها (همانند ايرگون، هاگانا و استرن) بنا نهاده شد. اين سازمان ها همواره به قتل عام مردم فلسطين در مراكز پرجمعيت از جمله مراكز خريد، كافه ها، مغازه ها و اتوبوس ها مبادرت
مي كردند. تشكيلات اطلاعاتي ارتش رژيم صهيونيستي نيز در اقدامات جنايتكارانه زيادي دست داشته است كه از آن جمله مي توان به بمب گذاري در مصر (954) و ربودن هواپيماي غيرنظامي سوريه و گروگان گرفتن مسافران اين هواپيما به منظور آزادسازي جاسوسان اسراييلي، اشاره كرد.
تمام رهبران رژيم صهيونيستي حتي پيش از تشكيل اين رژيم، جنايات جنگي بسياري را مرتكب شده و شمار زيادي از غيرنظاميان بي گناه فلسطيني را قتل عام كرده اند. اين جنايات از قتل عام دير ياسين، كفر قاسم، تانتورا، صبرا و شتيلا، كوانا و جنين آغاز شده و تا كنون ادامه داشته است. از جنايات جنگي اين رژيم در زمان حال
مي توان به قطع كمك هاي مالي و مسدود كردن درآمدهاي مالياتي دولت فلسطين اشاره نمود.
اين جنايات نمونه بارز نسل كشي است. طبق معاهده ژنو نسل كشي به اعمال و سيا ست هايي گفته مي شود كه به منظور نابودي يك مليت، قوم، نژاد و يا گروه مذهبي صورت مي گيرند. اعمالي كه به عمد معيشت و گذران زندگي افراد را به مخاطره اندازد نيز نسل كشي است.
وزراي رژيم صهيونيستي را مي توان خون خوارترين و بدنام ترين تروريست هاي جهان ناميد. ديويد بن گوريون، اولين نخست وزير رژيم صهيونيستي، نابودي و محو بيش از 500 شهر و روستاي فلسطيني، پايه هاي اين رژيم را بنا نهاد. رييس سازمان ايرگون قتل عام دير ياسين را ستود و آن را معجزه ناميد. سازمان ايرگون حملات تروريستي بسياري را عليه مردم فلسطين و شهروندان انگليسي اراضي اشغالي طراحي و اجرا كرد به گونه اي كه بن گوريون اين سازمان را نازيسم يهودي ناميد و رييس آن را با هيتلر مقايسه كرد.
اسحاق شامير يكي از طراحان اصلي كشتار مردم فلسطين و شهروندان انگليس بود. وي همچنين مسووليت بمب گذاري هتل كينگ ديويد در بيت المقدس را نيز برعهده داشت. گروه تروريستي شامير كه با نام Lehi شناخته مي شد، ترور لرد موين، وزير انگليس (1994) و نيز ترور كنت برنادوت، كاردار سازمان ملل (1948) را بر عهده داشتند.
اسحاق رابين، قتل عام ساكنان دو شهر لود و رامله را به عهده داشت، وي همچنين به سربازان خود دستور داد در طول انتفاضه مردم فلسطين استخوان هاي جوانان فلسطيني را خرد كنند.
ايهود باراك نيز دستور ترور سه تن از رهبران فلسطيني را در سال 1970 صادر كرد. آريل شارون معروف به قصاب اسراييلي نيز در جنايات و اعمال وحشيانه از تمام وزراي سابق پيشي گرفته است.
تمام دوران وزارت وي به قتل عام غيرنظاميان فلسطيني، مصري و لبناني سپري شده است.
مي بينيم كه تمام وزراي اسراييلي در ابعاد گسترده به نسل كشي پرداخته و اين نسل كشي تا زمان حال نيز ادامه دارد.
پس از استقرار رژيم صهيونيستي در اراضي اشغالي كه به مردم فلسطين تعلق داشتند، تمام سازمان هاي تروريستي اسراييلي با يكديگر متحد شده و ارتش اين رژيم را به وجود آوردند. اين ارتش نيز يك سازمان تروريستي به شمار مي رود و سياست هاي تروريستي سازمان هاي سابق را به ارث برده است. اين مسأله در همكاري رژيم صهيونيستي در جنگ انگليس و فرانسه عليه مصر (1956) كه به دنبال ملي كردن كانال سوئز از سوي رييس جمهور وقت مصر صورت گرفت، به خوبي مشهود است. پاداش اين همكاري رآكتور هسته اي ديمونا و دانش توليد آب سنگين براي ساخت مواد هسته اي بود كه از سوي انگليس و فرانسه به رژيم صهيونيستي تقديم شد.
تروريسم با تار و پود رژيم صهيونيستي كه به تمامي كشورهاي عرب منطقه از جمله مصر، اردن، سوريه و لبنان تجاوز كرد، در آميخته است. ارتش رژيم صهيونيستي قتل عام و جنايات جنگي فراواني را مرتكب شده است كه از ميان آنها مي توان به كشتار غيرنظاميان بي گناه، انهدام خانه ها و منازل مسكوني و اراضي كشاورزي و بمباران و ويراني شهرهاي عرب نشين اشاره كرد.سربازان اسراييلي حتي در شهرهاي فلسطين و خارج از مرزهاي اسراييل نيز روزانه غيرنظاميان و كودكان فلسطيني را هدف گلوله قرار مي دهند. سربازان مسلح رژيم صهيونيستي در طول سال هاي انتفاضه تعداد بيشماري از كودكان را با شليك گلوله به سر و سينه به قتل رسانده اند. سربازان اسراييلي به بيماران، زخمي ها و دكترها نيز رحم نكرده و با برنامه ريزي، آمبولانس هاي فلسطيني را مورد هدف قرار داده اند. آنها روزانه با حمله به بيمارستان هاي فلسطينيان، زخمي ها را از اتاق عمل ربوده و با خود برده اند. آنها در پاسگاه هاي ايست بازرسي از عبور بيماران و زنان باردار به شهرها و مراكز درماني ممانعت به عمل آورده اند. در طول سه سال گذشته حداقل 20 نوزاد در پاسگاه هاي ايست بازرسي به دنيا آمده و بلافاصله جان سپرده اند. حملات هوايي رژيم صهيونيستي در مناطق فلسطيني به مرگ غيرنظاميان مي انجامد كه اكثر آنها را كودكان تشكيل مي دهند.
هدف قرار دادن غيرنظاميان و به ويژه كودكان فلسطيني براي سربازان اسراييلي به يك تفريح و سرگرمي تبديل شده است. آنها به سمت هر موجود يا شيء متحرك شليك مي كنند. اين سياست به يك رفتار كاملاً عادي تبديل شده است و بررسي شمار كودكاني كه در اثر اصابت گلوله به سر و سينه جان خود را از دست داده اند، اين امر را به اثبات مي رساند.
شليك تمامي گلوله هاي تفنگ از سوي يكي از فرماندهان رژيم صهيونيستي در بدن بي جان دختر 13 ساله فلسطيني به نام ايمان الهام كه در راه مدرسه به شهادت رسيده بود، بيانگر اعمال وحشيانه و ضدانساني ارتش اسراييلي است. تعداد كثيري از كودكان فلسطيني در خيابان ها، منازل، اماكن تفريحي و حتي در كلاس هاي درس كشته شده اند.
برخلاف تبليغات سراسر دروغ رژيم صهيونيستي كه خود را تنها نظام دموكراسي خاورميانه مي داند، ارتش اين رژيم همانند جانيان و تبهكاران حرفه اي عمل مي كند.
سربازان اسراييلي با حمله به مناطق مسلمان نشين اراضي اشغالي و ويران كردن منازل با بلدوزر، به شدت ميان مردم و به ويژه كودكان فلسطيني رعب و وحشت ايجاد مي كنند تا به اين ترتيب بي پناهي را در قلب و روح نسل نوپاي فلسطين پرورش دهند و آنها را از مقاومت در برابر جنايات خود بازدارند.
آنها بدون اعلام قبلي مردم را از خانه هايشان بيرون انداخته و حتي اجازه جمع آوري وسايل را نمي دهند و خود پيش از انهدام خانه هاي مردم فلسطين دارايي آنها را غارت مي كنند. سربازان اسراييلي حتي در روز روشن با حمله به بانك هاي فلسطيني، سرمايه ها و اندوخته مردم را چپاول مي كنند.
حتي غيرنظاميان اسراييلي نيز خوي وحشيگري و تروريسم را در خود دارند.
جنبش هاي زيرزميني ساكنان شهرك هاي يهودي نشين، نمونه بارز اين خوي تروريستي است و اعضاي اين جنبش ها با ترور و قتل عام دسته جمعي مردم فلسطين، اراضي كشاورزي آنها را به اشغال در مي آورند.كشتار 29 نمازگزار مسجد ابراهيم در الخليل به دست باروك گلداشتاين، يكي از اعضاي اين جنبش ها نمونه كوچكي از جنايات رژيم صهيونيستي عليه فلسطينيان است.
دنيس روهان، يكي ديگر از تروريست هاي اسراييلي در آگوست 1969 با بمب گذاري مسجدالاقصي باعث ويراني بخشي از اين مسجد شد و تروريست ديگري با نام آلن گودمن در آوريل 1982 با حمله به همين مسجد، 2 تن از نمازگزاران را به شهادت رساند و 9 تن ديگر را زخمي كرد. ديويد بن شيمول در اكتبر 1984 با شليك به يك اتوبوس فلسطيني يك نفر را كشته و 10 تن ديگر را زخمي كرد. آمي پاير در مي 1990 با شليك به سمت كارگران فلسطيني كه در ايستگاه اتوبوس به انتظار ايستاده بودند 70 نفر را به شهادت رسانده و 11 نفر را زخمي كرد. نوام مزايدمن نيز در فوريه 1997 با شليك در مركز خريدي در الخليل 2 تن را شهيد و 7 تن را زخمي كرد. غيرنظاميان اسراييلي روزانه با شليك گلوله و بمب هاي دست ساز به سمت خانه ها، مراكز خريد و مدارس، مردم و كودكان فلسطيني را به شهادت مي رسانند.
كودكان اسراييلي از همان كودكي با نوعي نفرت عليه مردم فلسطين رشد مي يابند. در واقع رژيم صهيونيستي مبارزه اي گسترده عليه مسلمانان و اعراب را به راه انداخته است و حس نفرت از آنها را در دل مردم خود مي پروراند. اين مبارزه از مدارس رژيم صهيونيستي آغاز مي شود و در آن به دانش آموزان اصول نژاد پرستي، خشونت و بيرحمي و نفرت از مسلمانان را مي آموزند. رهبران مذهبي رژيم صهيونيستي در تعريف خود از فلسطينيان آنها را موجوداتي پست معرفي مي كنند. گسترش اين نفرت ميان رژيم صهيونيستي به خوبي از خشونت شهرك نشينان و سربازان رژيم صهيونيستي مشهود است. آنها عقيده دارند كه براي كشتن فلسطينيان به دنيا آمده اند و اين شعار را روي كلاه هاي خود حك كرده اند.

اسراييلي هاي صهيونيست اشغالگران و خشونت طلباني هستند كه با ترور مردم بي گناه فلسطين اهداف خود را پيش مي برند. مردم فلسطين در 60سال اخير تحت اشغالگري ها و حنايات وحشيانه رژيم صهيونيستي دوران سختي را گذرانده اند. اشغال اراضي فلسطيني از سوي رژيم صهيونيستي طولاني ترين دوران اشغال در تاريخ است.
رژيم صهيونيستي بر مبناي ايدئولوژي تروريستي و كاملاً نادرستي بنا شده است. اين ايدئولوژي افراطي كه مردم رژيم صهيونيستي را نسل برگزيده خدا مي داند و عقيده دارد اين نسل برگزيده بايد در اراضي موعود ساكن شوند، به خوبي بيانگر نژادپرستي رژيم صهيونيستي است. تمام رهبران رژيم صهيونيستي حتي پيش از پيدايش رژيم صهيونيستي به برتري خون پاك يهودي و ايجاد كشوري منحصراً يهودي اعتقاد داشتند.
رژيم صهيونيستي هرگز مردم فلسطيني را به عنوان ملت و ساكنان واقعي اراضي اشغالي به رسميت نشناخته است و مردم فلسطين در اين مناطق حق برخورداري از زندگي در يك كشور مستقل را ندارند. حتي پناهندگان فلسطين نيز حق بازگشت به سرزمين خود را ندارند، در حالي كه طبق قطعنامه 194 سازمان ملل، بازگشت به وطن، حق طبيعي پناهندگان است. رژيم صهيونيستي تاكنون ده‌ها قطعنامه و قوانين بين‌المللي را زير پا گذاشته است.
سياست‌هاي عنادورزانه رژيم صهيونيستي به خوبي بيانگر عدم تمايل اين رژيم براي صلح با فلسطينيان است. عليرغم ادعاهاي مقامات اسراييلي، اين سياست‌ها در راستاي دستيابي به اهداف امنيتي و صلح طراحي نمي‌شوند. تنها هدف اين رژيم، گسترش صهيونيسم و اشغال كشورهاي جهان عرب براي گسترش اراضي تحت اشغال خود است.
تروريسم دولتي رژيم صهيونيستي مديون اغماض و چشم پوشي آمريكا و اروپا و غرض ورزي رسانه هاي جمعي است كه مقاومت و دفاع مردم فلسطين در قبال اشغالگري هاي رژيم صهيونيستي را محكوم مي كنند و با بزرگ نمايي اين مقاومت ها، مردم فلسطين را تروريست مي نامند . تمام جنايات رژيم صهيونيستي از جمله ترور شخصيت ها، قتل عام غير نظاميان ، به شهادت رساندن كودكان، انهدام اراضي كشاورزي ، انهدام منازل و بمباران مناطق مسكوني با تجهيزات نظامي آمريكايي از سوي مقامات و رسانه هاي جهان غرب دفاع از خود ناميده مي شود. رژيم صهيونيستي عليرغم قدرت نظامي خود قرباني موشك هاي كم قدرت فلسطيني معرفي مي شوند. آنها قربانيان جنايت هاي رژيم صهيونيستي غيرنظاميان و كودكان فلسطيني را تروريست هاي مسلح معرفي مي كنند و از جنايات رژيم صهيونيستي به عنوان تدابير امنيتي دفاع مي كنند.
مضحك ترين افسانه اي كه رژيم صهيونيستي با حمايت ايادي خود آن را ساخته اين است كه اسراييل تنها دموكراسي خاورميانه مي باشد . در حالي كه واقعيت كاملاً برخلاف اين ادعاست و رژيم صهيونيستي يك تروريسم دولتي مي باشد. دولت اين رژيم بر مبناي خشونت ، نژادپرستي و نظامي گري بنا شده است و تهديدي جدي براي امنيت و صلح جهاني به شمار مي رود.اسراييل با سياست هاي نژادپرستانه و ضد اسلامي خود امنيت و ثبات خاورميانه رابه خطر انداخته است و كشورهايي كه از لحاظ نظامي، سياسي و اقتصادي از ا ين رژيم حمايت مي كنند، در واقع اشاعه دهندگان واقعي تروريسم هستند و جوامع بين الملل بايد با چنين سياست هايي به شدت مقابله كند.